Acerra: 'a festa 'e Santu Cuono

Che nustalgia d'a' festa 'e Santu Cuono, d'e' llummate pe' strade, d'e' bbancarelle d'o' turrone, 'e nnoccioline americane, 'e dattere, 'e prugne secche, d'e' lupine 'e d'e' ssemmente. 'E tre rrote d'o' père 'e 'o musso, 'e ppezzelle, 'e panzarotte, 'e tavule 'a cielo apierto, p'onorà 'a zuppa 'e cozzeche, 'e 'a pizzeria d'a' jastemma, llà mmiez'o mercato. Che spettaculo 'o pizzaiuolo 'e 'a mugliera, mentre aspettave 'nnanze 'o bbancone, 'ncantato 'a vedè 'e nascere nu capolavoro, lloro sa' cantavano 'e tutte culure, jsso jastemmave, ma essa 'o provocavo. 'A bbanda musicale, rigneve 'e strade 'e meludia, 'o cantante te trascinave 'a cupiarlo, 'e bbotte, 'e fuoche d'artificie, ca mettevane 'ncielo ati stelle. Quanta ggente miez'a' via, tutta allicchettata, quanta bbelle guaglione, tutte 'mprufumate, e nuje assettatte 'ncopp'o' muro d'o' castiello, 'a n'ce' godè 'a serata. 'E ccuppiette cu' 'e mmane dint'e' mmane, ate annascuse dint'e' viche, quanta 'mbuoste durati mise, fernevane cu' na dichiarazione d'ammore, mentre n'apparizione 'mpruvvisa, te faceva nnammura' 'e nu' surriso. Pur'io 'nce' cadette, quanne vedette 'e apparì, chella figura divina, 'a vita mia 'nce' dette, 'a soja me pigliaje, pe' ll'eternità.