Dinte 'e vene

Comma l'onna do' mare tu me sbatte dinte ' vene m'arruovete 'a vite rignennele co' bene e dinte 'e penziere ce cammine 'a piere annure purtannete luntane tutte 'e paure tu si 'o sole da matina, 'a ragione 'e sta vite 'a mericina pe tutte 'e ferite. Dinte 'e vene ce si trasute c'ammore e sì 'e case dinta stu core 'a vite ma regalate na ragione pe vivere, TU 'nzieme a st'uocchie belle, pure 'a giuventù 'a chiù bella rosa e stu ciardine sta cà dinta stu core ca sule pe te vo campà. Dinte 'e vene scorre 'a vita toia pe fa campà 'a mie e nun pozze ca' ringrazia 'a Die e dinte a tutte 'e notte scetate me porte 'a primma femmena c'aggia amate 'a primma ca se arrubbate 'o core chella ca ma date l'ammore. Ie songhe n'omme grazie a te ammore mie e tu sì 'a chiù bella poesia quanne 'e silenzie me portune luntane me baste stennere na mane tu stai là pronta pe me da curaggie addivintanne oasi 'o poste dò miraggie. Dinte 'e vene ce si trasute 'o primme juorne quanne t'aggie viste sule 'a te 'e niente attuorne 'o core me sbatteve forte 'mpiette, quase scuppiave tu nun 'o sapive, ma ie già t'amave so passate trent'anne d'allore vulesse fermà sti mumente dinta n'ore.