A fizzu meu
In su mese de maju
Deus ti c’at leadu a mie
po ti regalare
a Mama nostra in chelu.
Cantu apo piantu
Fizzu de su coro meu!
Sa vida mia po sa tua aia chèffidu dare
ma Deus no m’at chèffidu,
s’at leadu a tie.
Fisti sa lughe de sa vida mia
fizzu de su coro ite fatto como?
S’amore meu no est bastadu
po ti tènnere umpare a mie.
Fisti unu fiore appena ibbocciadu
canta gana de vivere aisti
cantos dissignos ti faghisti
cheristi vìvere ancora in custa terra.
Cantu as gherradu contra sa maladia,
cheristi andare incontr’a sa vida
cun allegria e cuntentesa.
Ma cando in sos ojos tuos
sa sufferèntzia idia
ite dolore fizzu meu;
m’istringhiat su coro cando mi naraisti
“Deo so suffrende meda no cheso vìvere pius”
ma appena istaisti bene
cuntentu ch’escisti cun sos amigos tuos.
Destinu malaitu
troppu prestu
t’at leadu a mie,
fizzu de su coro meu!
Sa vida mia po sa tua aia chèffidu dare
ma Deus no m’at chèffidu,
s’at leadu a tie
fiore appena ibbocciadu.
©
Tutti i diritti riservati. L’opera è protetta dalla Legge 22 aprile 1941 n. 633 sul diritto d’autore: è vietata la riproduzione, anche parziale, senza il consenso dell’autore.
Commenti (1)
Accedi per lasciare un commento.Accedi
a
adriana sini26 novembre 2012
Sono sarda anche io e ho capito ogni verso, ma anche non lo fossi stata, avrei sentito il dolore filtrare in ogni parola. E' la poesia più bella che io abbia letto in questo sito e mi auguro che il metter su un foglio il tuo dolore ti abbia portato un briciolo di sollievo.