Velen luntan

Quann me sonn a te fenesta mje ca te spiecchje quann n'ce staje vicin, mare c'addo pittat do ciel, doce ammore ca me daje quannn sule te guard ncopp a sta cartulin cu stu velen ca trist dint è vene tras e chian chian m'abbandun, te guard cu stu sgurd lucent, e st'uocchje ca parlen, stell ca a mare lucen dint a stu specchje, cu na vedut e nu ragge e luna ca stu pusillec po dà, e stu core mje ca rassignat pe chi napulitan chiagn luntan e pens a te canten vocan chi a mare stà dint a stu core ca sule chi è nat a Napule po tenè.