E quatt staggion

O sole quant d'estat tras è nu patem chi o vò chi nun o vò eppur stu caver n'ce vò, e po' ven l'autunn e quant tras, tras cu na malincunia cu lamp e tuon tras fin a dint e case, vjent tempest e foglje ca nciel volen alber ca sbatten cu ram spezzat do vjent ca puort tu, pò vjern, ancor chjú trist fridd e gel ca pure o cor s'arrevot, ma dint a nu mumument na friscur, vicin a sta faccell nu ventarjell ca manc se sent e po' na fest che primm ciure vicin e ramuscjell, ca me paren tanta lampetell stu ciel ca maje se scur pecché si turnat primmaver e luce.