Lu giustu cunsigghiu di l’assicuratori

Nu Santu Prutitturi! Lu so sanu cunsigghiu comu ‘nu veru gestu d’amuri Cu d’iddu s’avi fidatu, a lu problema soluzioni avi truvatu. Si la to machina hannu rubatu... O la casa a focu avi pigghiatu... Cu la polizza da l’amicu cunsigghiatu, Lu fattu, l’ha scurdatu. Malatu avi cascatu. ’Nta megghiu clinica fu curatu. Ma cu lu cunsigghiu nun scutò mai cchiù si ripigghiò: Lu vidi a pedi caminari e la casa ancora da sistimari. Lu risparmiu cunsigghiatu! Lu ventu, li paroli s’avia purtatu. Ora chi passasti a settantina, ti svigghi sutta lu ponti ogni matina... Contru li cosi storti di lu fatu, pi ‘nu futuru di certu cchiu culuratu... L’ombrellu da l’amicu cunfizionatu nun po esseri mai scurdatu.