Dialettali 23 giugno 2022 · lettura 2 min · 702 letture

P + Segui

Ië tënghë nu biëllë caccënittë, dë lu corë miè s’è pëgghiatë nu spicchië, më dicë tandë cuosë ma senza aprì vocca, pë fammë capì më rëguarda nch l’uocchië, può gira n’tundë ndà nu mattë e la coda së moccëca; È nu pilë ruscë ndà mmë ma nën sëmë do malpilë, n’abbaia a nisciuna e a tuttë s’avvëcina, cuscì së guadambia senza troppa fatía n’allësciatina, è doggë e a nën vëlëgghië bbè e na cuosa vilë; Sembra chë c’ha quattrë candidë cazzittë, bona grazia a la mamma chë lu è fattè, së sull’erba së sdraia sembra nu prencëpittë, quannë vëdë n’a caccënëtta s’azza dë scattë; Ghiè so missë nomë Cecil përché a lu lionë parë chë la natura lu fa rassëmmëgghià e quannë su lu canilë lu iëdë a pëgghià lu lionë ammazzò lu dentista coglio...; Cecil è l’unëchë amichë mië, ghiè vogghië furia bbè, dëndrë li corë nuostrë nu nsiëmë c’abitëmë.

♥ 0 💬 0

© Tutti i diritti riservati. L’opera è protetta dalla Legge 22 aprile 1941 n. 633 sul diritto d’autore: è vietata la riproduzione, anche parziale, senza il consenso dell’autore.

Paolo Morganti