’A festa ’e tutt’ ’e ffeste

Dicembre vótt’ ’o ’nciénzo ’ncòpp’ ’e vvrase e se respira n’aria ’mbarzamàta ca dà priézza, dà ’a felicità. N’addóre ’e cchiésia va pe’ dint’ ’e ccase cu’ ’o presepiéllo, ll’albero appicciàto e file argiénto spàse ’a ccà e ’a llà. Int’ a ’stu mese, ’a séra, specialmente s’allùmmano meliùne ’e lampadine pe’ fà’ paré’ cchiù bella ogni città. Accussì ttràse ’a festa ’e tutt’ ’e ffeste jenchènno ’o còre ’e gioia chîno chîno mentre ’e nnuvène sonano e quacche bòtta se sente ’e sparà’. Ma ’a cosa grande ca ttène Natale è ’a forza speciale ’e na maggia; ca è capace e te fa’ trasfurmà’. Cunfrómme ’e Magge partono ’a ll’Uriente se cagna ’e faccia pure ’o malamènte ca s’addenócchia ’nnanze â gruttecèlla, assaje pentito, e se mette a pregà’. Dice: comm’è ca po’ succede tutto chésto? Embè nun ce sta niente ’a ce meraviglià’!... È isso sulamente, ’o Bambeniéllo; nascenno ’int’ ’a na stalla, puveriéllo, ce ’mpara comme avessemo campà’ sulo cu’ ammóre, no cu’ ’a falsità. Però ’stu munno è ’ngrato, è malamente ce dà sultanto tuósseco e veleno p’ ’e guerre ca se fa l’umanità!... ’Stu Bambeniéllo ca ogn’anno vène ce lève pe’ nu poco ’a ’nmiez’ ’e ppéne; è come nu calóre pe’ chi se vò’ scarfà’. ’Stu Bambeniéllo ca ogn’anno vène ce porta sempe nu zuffùnno ’e bbene, ma quanta gente nun ’o ssape ausà’!... VOCABOLARIO - Vrasa: Brace; ’Mbarzamata: profumata; Priézza: allegrezza; S’allùmmano: s’illuminano; Cunfrómme: non appena che; Tuósseco: tossico, bile, rabbia; Zeffùnno: grande quantità.