51 lettori online · 355.926 poesie · 7.971 autori
La Piazza Entra Iscriviti
S Scrivere Poesie & Racconti
Pubblica
Home Racconti Biografie e Diari
Biografie e Diari 9 aprile 2019 · lettura 9 min · 1010 letture

P. trus. nella racconto di Gianbattista Basile 1566 /1632

Pasquale Lettieri 219 racconti pubblicati
+ Segui
P. truss. nella
Er’ na vot’ na femm. na prè na chiammata Pascarozia, la qual’ affacciata. s na f. nestr’ ch sbucav’ a nu ciardino’ de n’ Orca, vedd’ nu bellu quadr’ r’ p. trusin’, de lu qual’ l’ venn’ tantu vulì ch’ s. ntev asc. vulir: tantu che nu putenn’ r. sistr, abbistat’ quann’ ascett ll’ Orca, n’ cugliett’ na vrancat. Ma turnat’ ll’ Orca a la cas’ e vulenn’ far’ la sauz, s’ addunaje ca nc’ er’ m. nat’ la fauce, e disse: < M ‘ s’ pozza scat. nar lu cuoll si nce mette mmatt’ stu man. c’ r’ ancin e lu facci p. intir azzos’ impar’ ogn. un a’ magnar’ a lu taglier’ sujo, e nu scucchiariar’ p. le pignat’ r’ autr’>
Ma cuntinuvanno ‘ la povera pren’ a r. scend. r  a ll’ uorto, nce fu na matin mattut’ ra ll’ Orca, la qual’ tutt’ arragiat’ ‘ e nf. lat l’ disse: Aggiutence ncappata’, latra mariola! E ch’ n’ pava lu p. son r’ st’ uort ch’ vien’ cu  tanta poca dscrizzion’ a’ zppuliar’ ll’è v. r’ meje? Affè,ca nun t’ mannarraggio a Romm p’ p. ntenzia!>
Pascarozia n. gr. cat’ cumm. n. zaje a scusar. s, ricenn’ ca no p’ cannarizia o lopa’ ch avesse ncuorp’ l’ avev c. cat’ lu Riasch. nce a far ‘ st’ arror, ma per ess. r pren, e dubb. tav ch la faccia r’ criatur’ nu nascess’ s. mm. nat r’ putrisin’,anz dovev’ aver, l’ grazia ch’ nun  mannat’ quarch’ agliarul’. < Parol’ vo la zite! Rispose ll’ Orca, nun m’ pisch cu sti chiacchr! Tu hai scumput lu stagli r’ la vita si  nu prumiett’ r’ dar. m la criatur’ ch farrai, o’ mascul’ o femm. n ch s. sia> La negra Pascarozia, p, scappar’ lu p. ricul dov’ s truvav, nce giuraje cu na man’ ncoppo a’ ll’ autr, e’ cussì ll’ Orca la lassaje scapul’.
Ma v. nut ‘ lu tiemp’ r’ parturir, feec na figliol cussì bell’ ch era na gioia ch’ p’ aver’ ne  bella cimm’ r’ p. trusine mbiett’  la chiamaje P. trus. nella, la qual, ogni  ghiurn criscenne’ nu parm’, comm fu r’ sett’ anni la mannaje a la majestria; la qual, sempr ch’ glieva p’ la strat, e s’ scuntrav’ cu ll’ Orca, l’ riceva: < Ri a mamm. t ‘ ch s’ allicord’ r’ la mprumess’!> E tanta vote fece stu taluorn, ch la scura mamm, nun avenne’ cchiù cell. vriell’ r s. ntir sta mus. ca, l’ diss’ na vota,: Si t scuntr’ cu la solita vecchia, e t’ cercarrà mar. letta prumess’, e tu l’ rispunn’: Pigliatell!>
P. trusinella, ch nun sapeva la cos, stessa prupost, l’ rispos nnucentemente, comm ‘ l’ aveva ritt la mamma’; e ll’ Orca aff. rrat la p.’ li capilli s’ n’ la purtaje a nu voscio dov’ nun trasevn’ maje cavall’ ru Sol p’ nesse. r affidate a li pascul’ i  r  chell’ ombra, m. ttenola rinta na torre, che fec nascere per art, senza porta, né scale, sulu cu nu f. n. striell’, p’ la qual’ li capill’ i r P. trus. inella, cher. n luongh’ luongh’,sagliev e scennev comm, comm sol muzzo r’ nave nzartie r l’ arbl’. Or’ success che essenn for r’ chella torr’ ll’ Orca, P. tru. sinell cacciata la cap for d’ chillu p. turtus, e spas li trezze a lu sol, passaie lu figli r’ nu principe lu quale v. renne roje banner r’ or ch chiammavan l’ arm a ed ass. ntar. ss’ a nu rollo r’ Ammore, e mirann’ rinta a chell onn pr. zios na faccia d Sirena, ch ncantav’ li cor’ s’ ncrapicciaje for m. sur  r tanta b. llezz; e mannat. lu ’ nu mmuriale d’ suspir, fu decretat ch se l’ ass. ntass a la chiazza a’ grazia soia. E m. rcanzia riuscì d’ maner ch’ lu princip’ ebb calata r’ cape a vasat re man, uocchie a z. nnariell a li, v. renza, ringraziament ‘ a offerte, sp. ranz a prumess’ e bone parol’ a licc. salemm. la qual cos’, cuntinuat p. cchiù ghiurn’, s’ addum. isticar n’ d’ manier ch venn. er appuntament’ r truvar. s nziemm’: la qual’ cosa doveva ess. r la notte, quann la luna ioca pass. ra muta cu li stell, che’ ess avarrì a  rat l’ adduormio a ll’ Orca e nu l’ avarria  aizat cu li capill.
E cussì r. stat  r’ cummegno, venn’ ll’ or’ appuntata, e lu princip s’ cunzigniaje a la torr’ dov’ fatt calar’ a sisc li trezza r’ P. trus. nella’ e aff. rats   a ddoi man diss’: < Aize!>; e tirate ncopp, schiaffat. s  p lu f. n. striell’  rinta la camm. r, se fec nu pasto r chill p. trusin r’ sauz r’ ammor, e nnant  ch lu Sol, mm. zziass li cavall’ suoje p. lu chirchio r’ Zudiaco s’ n calaje p. la medes. ma scala d’ oro a fare li fatti suje. La qual’ cosa cuntinuann spesse vote a far, s’ naddunaje na cummar d ll’ Orca, la qual, pigliann. s lu mbaccio r’ lu Russo,, vos mett. r lu muss’ a la mmerda, e disse a ll’ Orca ch stess’ n. cell. vriell, ca P. tris. nell’  facev ll’ ammor cu nu ciertu gov. n, e susp. ttav ca nun foss. r passat. Cchiù nnanz li ccosa, p. cchè  v. rev lu nischiutt e traff. c ch’ s faceva e dubb. tav   ch, fatta nu pigliatutt’, nu foss. r sfrattat nant Maggio r’ chella cas. Li LL’ Orca r. ingraziaje la cummar d lu buon avvertiment e disse ca sarria stata p. nzier suoi d’ imp. dir la strat a P. trus. nella; oltr can un er possibb. l’ ch foss pututa fuir per averl fatt nu ncant, che si n’ avevan’ man tra gghiandr annascus rinta a nu trav d’ la cucina, era op. ra perza ch putess sfilà r. nell. Ma mentr’ er n’ a sti raggiungiment, P. trusi. nell, ch stev cu ll’ aurecchio app. zzut e avev quarch suspett r’ cummar, ntese tutte lu trascuorz, e comm la Nott spas li v. stit nir p. cche se cunzurv. asse. r  ra li tarme, vnur lu solit princip lu fece saglir ncoppo a li ttrav e truvat li gghiandr, le qual  sapenn comm s’’ l’ avevan ad’ operà r, per esser stat fatata all’ Orca, fatt na scal r’ funicell’ s’ nsceser tutt e duje  a bascio  e cumm. zarn. n’ a tuccar d’ carcagn vers la cetat. Ma essenn vist  a l uscir da la cummar  cumm, zaje a strillà r, chiammann ll’ Orca, e tanta fu  lu strillatorio  se scitaje  e sntenn ca P. trus. nell  se n’ er fuiut   s’ ne sces p la medes. ma  scala che era ligata a lu f. nestriell, e cumminzaje a corr. r add reta li nnammurat. Li qual’  comm la ve. ddero v. nir  cchiù  r nu cavallu scapulo a vota lloro, s’ ntennr p. erdut, ma licurdann. s P. trus. nell r’ le tre gghiandr n’ ittaje subb. t una n’ t’ erra, ed eccot sgugliar nu cane curz cussj t. rribb. l ‘ ch’ hu mmamma mia! Lu qual cu tant r’ cann apert’ abbaiann iett ncntr a ll’ Orca p’ s’ nn’ far nu vuccon; ma chell, ch erchiù mal. zios’ r’ Parasacco, puost. s. e man a la saccoccia l’ n cacciaje na panell’ e dat. l’ a lu can l ‘ fece carer la cor’ ammuscià r la furia. E turnat a corr. r add. reta chill ca fuiev. n, P. trus. nell’, vist l’ avvicinar, ittaje  la siconna ghiandra, e vecco scire nu f. roce lion, ch sbattenn la coda n’ terr e scutiann’ li crin cu duje palma d’ ccanarone spaparanzat s’ er puost di far scafaccio d’ ll’ Orca. E ll’ Orca turnann arret scurt. caje n’ as n’ ch pascev mmieza nu prat, e’ puost la pell ncopp, corz d’ nuovo ncontro chillu lion, lo qual cr. renn. s  ch fosse nu ciuccio ebbe tanta paur ch ancora fuje. P la qual cos’ sautat stu siconne  fosse ll’ Orca turnaje a s. cutar  chilli pov. r giu. vn, ch s’ entenn  lu scarpuniar, e v. renne la nuov l’ r’ porvr ca sauzava a lu  cielo, cunnieturar. n ‘ ca ll’ Orca s’ n’ venev r’ nuovo. La qual,   avenne semp suspett can u la s. cutass’ nu lion, nun  s. aveva luvata la pell r’ ll’ as. n, e avenne P. trus. nell iettat la terza gagliozza n’ scett nu lupo, lu quale senza dar tiemp a ll’ Orca d’ pigliar nuov partit s’ l’ annurcaje comm a nas. n. E li nammurat scenn’ r mpaccio s’ iett. r chianu chian a lu regn r’ lu princi. p, dov’ cu bona licenza r’ lu patr s la pigliaje p. muglier, e pruvar. n ra tante tm. pest r’ travaglie.
    Ch’ n’ or d’ buon puort fa scurdar cient’ ann r’ furtuna.
           Gianbattista Basile.
💬 0
© Tutti i diritti riservati. L’opera è protetta dalla Legge 22 aprile 1941 n. 633 sul diritto d’autore: è vietata la riproduzione, anche parziale, senza il consenso dell’autore.
I fatti e i personaggi narrati in questo racconto sono frutto di fantasia: ogni riferimento a persone o fatti reali è puramente casuale.
‹ Racconto precedente
Fame d’amore 12. Dolcezze
Racconto successivo ›
Fame d’amore 13 Scelte
‹ Precedente di Pasquale Lettieri: Che giornata
Successivo di Pasquale Lettieri: Pensieri

«E’ un breve racconto di Giambattista Basile scrittore napoletano nato a Giuliano nel 1566 e morto nel 1632. E’ scritto in lingua arcaica napoletana.»

L'autore
Pasquale Lettieri

La bellezza dell’essere sta nella tolleranza, nella comprensione, nella fiducia, nell’accettare il diverso che dentro di noi muta. Nel porre soprattutto ogni giorno, fiducia alla vita. Sono sempre interessato a quello che accade dentro di me, sin da piccolo, in particolare a come rotolano le biglie sul tappeto ver

Tutti i racconti →

Commenti (0)

Accedi per lasciare un commento.Accedi

Ancora nessun commento su questo racconto. Se ti va, scrivi il primo!