Mi dimando
Gesuino Curreli
1281 poesie pubblicate
+ Segui
Da ue, mi dimando, ch'est 'ennìdu
in custu logu amenu e bellu tantu,
e prite custa sorte dat piantu
misciadu a gosu a s’omine naschidu?
Oh ma cantu est iscuru s’arrejonu
chi si frimmat inoghe e no at ‘essida,
innanti a su misteriu de sa vida,
e de pius a s’ora ‘e s’abbandonu.
Deo campo in d una terra populada
dae milli castas d’arvures e feras
chi s’ant partidu buscos e costeras
dae cando cust’istoria est comintzada,
e ormina, in chelu, de ateras anderas
giughent a mundos in s’oscuridade.
Cantu m’anneo pro sa difficultade
de leggere sas intimas peleas
chi sunt de totaganta umanidade
in mesu 'e terremotos e mareas
pro sos disignos de s’ eternidade.
Oh ite pagu conto, e non cumando
pro me matessi ne vida e ne morte,
comintzo e ispero solu in bona sorte,
ma prite esisto inoghe mi dimando.
So alenu de un’amore ch’at unidu
duas ateras pessones accisadas,
so’ anima e carena de passadas,
remotas, amorosas istajones,
so fruttu de sentidos e rejones
chi a inoghe sen’ischire mi ant ‘attidu.
Eppuru so niente, so famidu
però de intender palpitos ancora,
m’ispanto a sos lugores de s’aurora,
mi dolet s’ido un’omine patidu,
e visiones raras m’ant muttidu
ispissu a sa poesia de sa disora.
Cando a s’ intrighinada si colora( t)
s’aèra e pintat donzi monte attesu,
a s’anima, surpresa, cedo, arresu,
suspiros de s’incantu ch’ido infora.
©
Tutti i diritti riservati. L’opera è protetta dalla Legge 22 aprile 1941 n. 633 sul diritto d’autore: è vietata la riproduzione, anche parziale, senza il consenso dell’autore.
L'autore
Gesuino Curreli
Sono nato in Sardegna e ci vivo, nella Barbagia, cuore antico dell'interno dell'isola, dove ci sono i monti....
Commenti (0)
Accedi per lasciare un commento.Accedi
Ancora nessun commento. Scrivi il primo!
